New CISAC video 2014


International Confederation of Societies of Authors and Composers
CISAC: "Who we are. What we do. What we stand for.
We are proud to present the new CISAC 2014 video.
We hope you enjoy it"

Source: cisac.org


Jean Michel Jarre - Electric Flesh

"Electric Flesh" from album"Geometry of Love"

Geometry of Love is an album by Jean Michel Jarre, released in 2003. It is his twelfth studio album and his first release on Warner Music.

This album has more in common with the preceding Sessions 2000 album than releases prior, but the style here is still more electronica than jazz. The music was to be lounge music, played in the background or in the chill-out area of a club. The album was commissioned by Jean-Roch, as a soundtrack for his 'VIP Room' nightclub in France. The CD was initially meant to come out in only 2000 copies. However, it was later released as a generally available CD. It has now been discontinued and copies of it are not being pressed anymore, but it is still available in digital download format. The album was largely produced using Propellerhead's Reason[citation needed] and many preset patches can be heard throughout.



World Intellectual Property Organization (WIPO)

February 18, 2014

Electronic music pioneer Jean Michel Jarre was at WIPO's Geneva headquarters on February 18, 2014 to meet with WIPO Director General Francis Gurry in his capacity as President of the International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC). 

CISAC represents 227 collective management organizations in 120 countries, covering the interests of over 3 million creators and rights holders. Jean Michel Jarre, is a vociferous defender of creators rights. Over his 35+ year career, he has sold more than 80 million albums.

© WIPO 2014. Photo: Emmanuel Berrod.

WIPO Director General Francis Gurry met on February 18, 2014 with CISAC President Jean Michel Jarre to discuss

18 February 2014

© WIPO 2014. Photo: Emmanuel Berrod.

WIPO Director General Francis Gurry met on February 18, 2014 with CISAC President Jean Michel Jarre to discuss collaboration between the two organizations in promoting creators' rights. 

CISAC - the International Confederation of Societies of Authors and Composers - represents 227 collective management organizations in 120 countries, covering the interests of over 3 million creators and rights holders. Jean Michel Jarre, a pioneer in electronic music with over 80 million album sales, is also a vociferous defender of creators rights.

Source: wipo.int

CISAC President Jean Michel Jarre calls for sustainable business models for creators at MIDEM 2014

(c) J.M. Prioris 

Electronic music pioneer explains why creators need to mobilize in order to get their “fair share” from the digital economy
Midem, Cannes, France – 3 February 2014 – Speaking at the 2014 MIDEM, the world’s music market, Jean Michel Jarre, world-known composer and producer, delivered a passionate keynote speech on “Fair Share for Creators”.

“Creators existed before electricity and they will exist after the Internet… We need to develop fair business models for creators in the digital world. The fight for our rights is a fight for our identity and the future of our culture,” said Jean Michel Jarre, President of CISAC, the International Confederation of Societies of Authors and Composers and the leading worldwide network of authors’ societies.

“This is a crucial moment in history for creators and culture. We need to sit together with the major Internet players and get the right business models in place. Make noise! As an artist, I want to use my role as CISAC President to sound the alarm. It is the “wake up call” that I believe each and every creator should have today.” 

Although the global economic crisis hit hard on the creative sector, the hard work done by authors’ societies is paying off: the latest CISAC Royalties Report published this week shows that global collections reached a new record high of 7.8 billion Euros, representing a year-on-year growth of 2%. Yet, digital revenues account for only 4% of this global figure. “Right now, we are definitely not getting a fair share in the digital market,” said Jean Michel Jarre. “Some companies are making billions from our content and we deserve a fair share in that. The first thing we have to do as creators is band together and speak with a single strong voice.”

Referring to the ongoing consultation on copyright in the EU, Jean Michel Jarre warned “As the world is watching Europe, it is important that Europe stands strong on creators’ rights. Intellectual property is one of the main elements of our democracy, part of our human rights - our basic human rights"

About CISAC, the International Confederation of Societies of Authors and Composers

CISAC, Serving Authors Worldwide

Presided over by electronic music pioneer Jean-Michel Jarre since June 2013, CISAC - the International Confederation of Societies of Authors and Composers – promotes the interest of creators and rights holders worldwide and provide highest business standards to protect their rights.

In a globalised and digital world, CISAC’s main missions are to reinforce the worldwide network of authors’ societies, to offer global solutions and tools to creators and rights holders, to be their spokesperson in all international debates and to reassert authors’ inalienable right to live by their creative work. With 227 authors’ societies from 120 countries as its members, CISAC indirectly represents over 3 million creators and publishers of artistic works in all genres including music, drama, literature, audiovisual, photography and the visual arts.

As an international organisation, CISAC’s fundamental role is to enable authors’ societies to seamlessly represent creators across the globe and, in particular, to assist them in ensuring that royalties flow to authors for the use of their works anywhere in the world. In 2012, the royalties collected by CISAC's member societies in their respective national territories topped €7.8 billion.

Founded in 1926, CISAC is a non-governmental, not-for-profit organisation with worldwide headquarters in France and regional offices in Burkina Faso, Chile, Hungary, and China.

Source: cisac.org


"Diva" from album Zoolook (1984)

Zoolook is the fourth overall mainstream studio album by Jean Michel Jarre, and released on Disques Dreyfus in 1984. It makes extensive use of digital recording techniques and sampling. It is considered by many fans[who?] as one of Jarre's most experimental albums to date. Much of the music is built up from singing and speech in 25 different languages, along with synthesizers, as well as more traditional instruments. Much of the tone of the album appears to be influenced by elements of musique concrète and by his time as a student of Pierre Schaeffer.

Parts of the album were reworkings of material that had already appeared as sections of the album Music for Supermarkets, released the previous year. The track "Moon Machine" was recorded for this album but not included; it later appeared on a flexidisc in Keyboard Magazine (March 1986 issue), the 12-inch release of "Fourth Rendez-Vous" (1986), and the much later Images compilation album (1991).

The voices heard on this album were based on recordings of speech and singing in numerous languages: Aboriginal, Afghan, Arabic, Balinese, Buhndi, Chinese, Dutch (Ethnicolor II - 3:15), English, Eskimo, French, German, Hungarian, Indian, Japanese, Malagasy, Malayan, Pygmy, Polish, Quechua, Russian, Sioux, Spanish, Swedish, Tibetan and Turkish.


Jean Michel Jarre - Konferencja prasowa 3.08.2005

3 sierpnia Jean Michel Jarre przyleciał do Warszawy, gdzie w studiu nr 5 Telewizji Polskiej odbyła się oficjalna konferencja prasowa dotycząca koncertu.
Podczas konferencji prasowej Jean Michel Jarre został przez Warner Music Poland nagrodzony złotą płytą. 
Taki właśnie status uzyskał jego album DVD - "Jarre in China", co oznacza, że sprzedał się w 5 tys. egzemplarzy.



Jean Michel Jarre - Place de la Concorde 14th July 1979 (Promo video)

Recorded 14th july 1979 in Paris.
Total playtime approx. 30 minutes (not the full concert).

An unparalleled event - 1 million people gathered - in a unique setting: La Place de La Concorde in Paris. from this exceptional concert - Jean-Michel Jarre directed the first musical videogram: images specially made for videocassette. music from Oxygene and Equinoxe - directed and conceived by Jean-Michel Jarre"
(text taken from the video sleeve)


Jean Michel Jarre - Dialogue 09/02/2014: China's copyright controversy

Dialogue 02/09/2014 China's copyright controversy. Dialogue 02/09/2014 China's copyright controversy : Host: Yang Rui Guests: Jean-Michel Jarre, European musician Olivier Hinnewinkel, director general of Int'l confederation of authors & composers societies Yu Li, CEO of Onestop China Limited.

Host: Yang Rui
Jean-Michel Jarre, European musician
Olivier Hinnewinkel, director general of Int'l confederation of authors & composers societies
Yu Li, CEO of Onestop China Limited
Jean-Michel Jarre & Olivier Hinnewinkel

Source: cn.cntvna

Jarre Technologies® (PDF)

Jarre Technologies® is a cutting-edge brand for technological Lifestyle, home-entertainment products, embodying contemporary style, simplicity and optimal performance. 


Jean Michel Jarre - The Project 10-10-10 (Full concert)


Jean Michel Jarre performance at The O2 in London, on 10th October 2010.
10 10 10 project -- a "self-pirated" live show was broadcast via internet at 8 PM London Time.


Jean Michel Jarre - "Mogę być jeszcze lepszy"

11 listopada kolejny objazd po Polsce rozpoczyna Jean Michel Jarre - francuski mistrz muzyki elektronicznej. Twórca szykuje specjalne atrakcje dla widzów w Gdańsku, Płocku, Wrocławiu i Rzeszowie.

Czytaj więcej na http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/jean-michel-jarre/news/moge-byc-jeszcze-lepszy,1555280?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Jean Michel Jarre planuje "ambitny projekt" /fot. Bartosz Nowicki/www.bartosznowicki.pl

Jean Michel Jarre popiera Gdańsk

11 listopada 2010

Jean Michel Jarre zadeklarował wsparcie dla starań Gdańska o uzyskanie tytułu Europejskiej Stolicy Kultury (ESK) 2016. Muzyk przyleciał w środę (10 listopada) do Gdańska, gdzie w czwartek zagra koncert.

Jean Michel Jarre: "Gdy zaczynałem, dostawałem z Polski listy pełne wsparcia" fot. Miguel Villagran /Getty Images/Flash Press Media
W czasie konferencji prasowej, która miała miejsce w gdańskim Porcie Lotniczym im. Lecha Wałęsy, muzyk podpisał specjalną deklarację poparcia Gdańska w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016.

"To dzięki wydarzeniom, które rozegrały się w Stoczni Gdańskiej, rozpoczął się proces demokratycznych przemian w Europie Środkowo-Wschodniej, który zmienił oblicze całej wspólnoty europejskiej. To tutaj ludzie zaangażowani w ruch Solidarności pokazali światu, że wspólne, odważne działanie może doprowadzić do zmian, które wydawały się niemożliwe" - napisano m.in. w podpisanej przez Jeana Michela Jarre'a deklaracji.

"Czuję się zaszczycony, że mogę pełnić rolę ambasadora Gdańska w staraniach o uzyskanie tego tytułu" - powiedział muzyk po podpisaniu dokumentu dodając, że w ciągu najbliższych miesięcy, jakie pozostały do ostatecznego wyboru miast starających się o tytuł ESK 2016, będzie wspierała starania Gdańska tak, jak tylko będzie to z jego strony możliwe.

W czwartek wieczorem Jarre zagra koncert w położonej na granicy Gdańska i Sopotu hali Ergo Arena. Tego dnia przed południem muzyk weźmie też udział w gdańskiej Paradzie Niepodległości organizowanej tradycyjnie 11 listopada w historycznym centrum Gdańska.

"Cieszę się, że w ten sposób mogę wnieść swój wkład w obchody tego bardzo ważnego dla Polaków święta. To dla mnie przywilej" - powiedział Jarre.


Gdański koncert Jarre'a będzie pierwszym z czterech występów, jakie w listopadzie zaplanował artysta w Polsce. Po Gdańsku Jarre ma wystąpić w Płocku (ze względu na uchybienia, jakie wykryto w tamtejszej nowo wybudowanej hali, decyzja o tym, czy koncert ostatecznie dojdzie do skutku, ma dopiero zapaść), Wrocławiu oraz Rzeszowie.

Jak powiedział Jarre na środowej konferencji, w czasie gdańskiego koncertu zagra zarówno utwory znane już świetnie jego fanom, jak i nowe kompozycje.

Muzyk podkreślił, że - dzięki temu, iż koncert odbywać się będzie w hali, w trakcie występu możliwe będzie użycie o wiele większej liczby instrumentów niż w czasie koncertów pod gołym niebem. "W sumie zagra około 70 instrumentów" - powiedział Jarre dodając, że cały występ odbywać się będzie na żywo, bez użycia playbacku.

Jarre podkreślił, że czuje on szczególny związek z Polską.

"Gdy zaczynałem prace jako muzyk, dostawałem z Polski listy pełne wsparcia. To była ogromna zachęta do dalszej pracy" - powiedział artysta.

Znany głównie jako kompozytor muzyki elektronicznej Jean Michel Andre Jarre urodził się 24 sierpnia 1948 roku w Lyonie we Francji. Jest on uważany za pioniera muzyki elektronicznej. Jean Michel Jarre pobił rekord Guinessa pod względem liczby zgromadzonych na jednym koncercie fanów - w 1997 roku na moskiewski występ Jarre'a przybyło 3,5 mln osób.

W Gdańsku Jean Michel Jarre wystąpił już w sierpniu 2005 roku, na koncercie zorganizowanym na terenie Stoczni Gdańskiej w ramach obchodów 25 rocznicy strajków sierpniowych i powstania "Solidarności". Koncert ten zgromadził ponad 100 tysięcy widzów.


Taiwanese Artists, CMW, NMS, JMJ and GCA Meet at MIDEM for Global Collaboration Talks

Taipei, Taiwan (PRWEB) February 14, 2014

MandoPop singers have great influence on 2 billon audiovisual consumers in the Greater China Region, while Taiwanese Artists/Composers/Producers created 90% of MandoPop.

“Voices” of Taiwan – A-Lin, Shin, Xiao Yu and O-Kai Singers, recently attended “the Olympics of music business” – MIDEM in Cannes, France. For many years, top performers from around the world have merged here at MIDEM, and this year will not be an exception as top Taiwanese Artists participated in this world-class event. Taiwan Collaboration Press Conference and the Taiwan Music Night received tons of attention from international media, music labels, managers and industry professionals. 

The event presented by Taiwan Ministry of Culture, Bureau of Audiovisual and Music Industry Development (BAMID) and its executive partner GCA Entertainment have successfully drawn everyone’s awareness on Taiwanese Artists and Global Collaboration in the past. “The Chinese Beatles” - Mayday in 2012 MIDEM, and “Asian Queen of Pop” - Jolin Tsai in 2013 MIDEM have all garnered close attention from international professionals, e.g. French music legend Jean Michel Jarre invited Jolin to join his “Oxygen Project”; and French Culture and Communications Minister, Aurélie Filippetti, personally visited the Taiwan Pavilion at MIDEM in 2013 to welcome cultural exchange.

The Taiwan Collaboration Press Conference had an exceptional turnout this year. It began with a short speech by Ambassador Michel Ching-long Lu (Bureau de Représentation de Taipei en France), who gave his thoughts and praises on the Taiwan Artists for their affiliation to the Western World and enhanced cultural exchange between Taiwan and the international community. He also welcomed foreign Artists to work with Taiwanese Artists to bring music culture to a new extent and encouraged collaboration with cross-industry businesses from Taiwan.

Director of the Entertainment Division of Reed MIDEM, Jérôme Delhaye, was present to thank GCA Entertainment and Taiwan government’s support towards MIDEM by hosting Taiwan Pavilion and Taiwan Music Night in recent years. General Manager of New Music Seminar (NMS), Peter Schwinge, then brought up the topic about business potential in Asia and the talent that Taiwanese Artists possess; and President of Canadian Music Week (CMW), Neill Dixon, carried on by promoting his CMW Exhibitions in May and their willingness to collaborate with businesses from Asia to expand the music industry.

Later that night, Taiwanese Artists put on a show at Taiwan Music Night, and demonstrated exactly why they lead the MandoPop market. The first performance was presented by the a cappella group, O-Kai Singers, who have already established themselves internationally in Holland, Austria, Italy, US, Canada, Japan and other Asian territories. Shin carried on the show with his explosive rock music, whether its slow or upbeat songs, he put the Taiwanese Pop-Rock strength on the display. The multi-talented singer, songwriter, composer and actor, Xiao Yu, showed his tremendous singing ability with various genres of songs. This Taiwanese all-around musician not only self-produced all four of his albums, but has also produced numerous top award-winning Mandarin artists over his 10-year career. The night ended astounded by “the Born Diva” A-Lin, her up-tempo duet with Xiao Yu was phenomenal and brought the crowds’ emotion to the top of their heads. She also demonstrated her Whitney Houston and Mariah Carey influences with many of her top hits from her 6 albums.

Their amazing voices caught everyone’s attention, and endless applause and cheers went on during their entire showcase. Multiple industry professionals showed their interest immediately after the show, and requested to meet the Artists afterwards.

The potential that Taiwan Pop Music holds is not the creativity; it’s that market-leading benchmark effect. In the current Digital Era, more than 50% of the world population shops and reviews through mobile devices online each day. Amongst them, the wealthiest 2 billion consumers are from the Greater China Region. According to China Mobile’s last census, 90% of MandoPop consumptions are either created, produced or A&Red from (or affiliated with) Taiwan. In other words, Taiwan Pop Music has the most influence in world’s biggest market – Greater China Market, where potential innovative business models will thrive.

GCA Entertainment stands at a very unique position between the government and the industry. First of all, the amplification of Taiwanese pop music lies on a bidding process hosted by the Ministry of Culture, BAMID. Private business companies in the industry will then engage in a series of bidding process for the right to execute and this is where GCA Entertainment has became very unique and crucial to the government in their policy utilization in recent years.

Secondly, GCA has been pushing its concept of Global Collaboration partnership, which emphasizes the importance of interchanging collective industry resources in technology, brands, A&R, and show design to assist the artists with their performances; and GCA believes that this cross-industry collaboration will generate a greater market in the current digital era.

Through MIDEM, GCA Entertainment not only assisted Mayday with their London concert that sold over 12,500 tickets, which also helped A-Mei with her London performance that sold over 25,000 tickets, but also garnered a partnership between Live Nation and B’in Music (Mayday), which led to their recent global tour in North America and throughout Europe. Furthermore, GCA also assisted Joanna Wang, Miss Ko and Da Mouth to showcase at CMJ (College Music Journal) Music Marathon, where New York Times, MYV Iggy and CMJ CEO/President, Alexis d’Amecourt, had positive reviews and appraisals for the Taiwanese Pop Music.

Music business and cross-industry collaboration is now becoming the trend for interpreting global music industry. Taiwan has been the centerpiece in the Greater China region for decades, artists from parts of the region seek to breach into Taiwan for collaboration opportunities. Now the gate is open for Western Artists and resources to step in the Mandarin/Chinese market as GCA believes, by sharing the 2 billion Chinese audiovisual market with the Western world, we can collectively entice the 4 billion global market.

 Source: prweb

Jarre Technologies® RainBow

                                                             CLICK FOR MORE:


Jarre Technologies® AeroTwist


Jarre Technologies® AeroSkull HD

                                                             CLICK FOR MORE:


Jarre Technologies®



Przestrzeń Wolności 2005 - Żar przygotowań (Dokument)

Film dokumentalny o przygotowaniach do koncertu w Stoczni Gdańskiej 2005



Jean Michel Jarre - "Stajemy się coraz bardziej samotni"

Jeśli chodzi o wykonawców elektronicznych to bardzo lubię Chemical Brothers. Fajnie zachowują się na scenie. Poza tym w tym zespole mamy do czynienia z dobry didżejem miksującym muzykę, dobrym producentem i dobry kompozytorem, a to bardzo rzadkie na dzisiejszej scenie. Z reguły jest dobry didżej, ale słaby kompozytor, albo na odwrót. Tak samo dobre zestawienie ma Fatboy Slim, którego bardzo lubię.

Czy są jakieś szanse byś w ramach promocji "Teo & Tea" zagrał u nas koncert?

Na razie planuje występy w klubach, coś w rodzaju didżejskiego setu. Ale chciałbym zagrać koncerty w Krakowie i Warszawie - mam nadzieję, że uda się to zrobić w bardzo niedalekiej przyszłości.

Jak wspominasz ostatnią wizytę w naszym kraju, gdy wystąpiłeś z widowiskiem "Przestrzeń wolności"?

Koncert "Przestrzeń wolności" w rocznicę Sierpnia '80 w Stoczni Gdańskiej był dla mnie szczególny. Po pierwsze ze względu na polską publiczność, która była wtedy fantastyczna. Ludzie byli rozentuzjazmowani na tyle, że nawiązał się niemalże romans pomiędzy mną a publicznością.

Ludzie tam przypominali mi jakieś fantastyczne stworzenie z wieloma głowami i jednym sercem. Bardzo się z tego cieszyłem, również ze względu na fakt, że ten koncert odbywał się w miejscu, gdzie rozpoczął się koniec komunizmu. To miejsce należało do stoczniowców, ale jednocześnie do całego świata. Przeżywanie wszystkiego tego wspólnie było dla mnie unikalnym doświadczeniem.

Czy w najbliższym czasie szykujesz jakieś spektakularne występy? Jakie masz najbliższe plany?

Kiedy planuję koncerty, nie mam na myśli jakichś konkretnych miejsc. Z reguły są to propozycje na które się ewentualnie zgadzam. Liquid United Nations zaprosili mnie do Nowego Jorku, żeby zagrać koncert w ramach programu "Water For Life", będę grał też w starożytnej części Kioto w Japonii.


Dziękuję za rozmowę.

Jean Michel Jarre - "Technologia nie jest najważniejsza”

Jean Michel Jarre to legenda muzyki elektronicznej. Zadebiutował jeszcze w 1969 roku, ale sukces odniósł dopiero osiem lat później albumem „Oxygene”, który z miejsca stał się światowym przebojem.

Mimo kolejnych mód w muzyce, francuski wirtuoz instrumentów klawiszowych nadal cieszy się powodzeniem. W latach 90. zasłynął jednak przede wszystkim występując podczas wielkich, spektakularnych imprez, a ostatnią był noworoczny show pod piramidami w Egipcie.

Piotr Metz z Radia RMF FM spotkał się z Jarrem, by porozmawiać z nim przede wszystkim o jego muzycznej filozofii, wpływie technologii na muzykę i jej przyszłości.

Jak się czujesz?

Dobrze, ten wywiad zaczął się w bardzo nietypowy sposób, od prezentu, który mi przed chwilą wręczyłeś. Wiedziałeś, że zbieram stare odbiorniki radiowe i właśnie trzymam teraz w rękach stary polskie radio. Nie ma niestety na nim fal UKF, jedynie fale długie. To naprawdę bardzo miły prezent

Pracuję w radiu, więc to właściwy prezent dla ciebie, odbiornik radiowy.

Tak, oczywiście, to bardzo właściwy prezent, chociaż trochę nietypowy. Dziękuję.

Czy zbierasz te odbiorniki w jakimś specjalnym celu?

Zawsze bardzo fascynowała mnie technologia powiązana z wyglądem. Zwłaszcza odbiorniki radiowe, stare szafy grające z lat czterdziestych, pięćdziesiątych, powstawały w czasach, kiedy ludzie byli naprawdę przywiązani do wyglądu sprzętu, starali się pracować nad stylem, kształtem, pięknem przedmiotu. W dzisiejszych czasach, według mnie, to zainteresowanie całkowicie zanikło. Może oprócz firmy Bang&Olufsen, rodem w Danii, czy pewnych poszukiwań Sony, którzy starają się rozwijać design, pracują nad ładnym, pięknym wyglądem sprzętu. Ale poza ich produktami, w większości przypadków nowa technologia nie idzie w parze z wyglądem. A wydaje mi się, że w czasie całego rozwoju ludzkości, postęp technologiczny, nawet jeszcze przed odkryciem elektryczności, zawsze związany był z możliwością bliższego, bardziej emocjonalnego kontaktu z przedmiotem i jego wyglądem. To czym teraz mówię nie jest zbyt dalekie od muzyki.

W całej historii muzyki, nad wszystkimi instrumentami pracowano z myślą o stworzeniu czegoś ładnego, starano się dzięki temu stworzyć coś w rodzaju uczuciowego związku z instrumentem. Przy współczesnej technologii, ten aspekt na razie zanikł. Stradivarius, który robił skrzypce, a każde były inne, przed ostatecznym lakierowaniem, trzymał je w swojej sypialni przez miesiąc. Nie wydaje mi się, żeby obecnie ktoś chciał sypiać z japońskim syntezatorem. I myślę, że myśląc o przyszłości, trzeba będzie się nad tym zastanowić. Pomyśleć o wyglądzie sprzętu, o tym, jak to powiązać z technologią. Komputer może być dużo ładniejszy, może mieć dużo lepszy kształt, niż obecnie.

Tak naprawdę to przez cały czas wiążesz muzykę z formą, różnymi przedmiotami, światłem. To ta sama filozofia w gruncie rzeczy?

Tak, mówimy o tym samym. Muzyka opiera się na uczuciowości i na pewnej możliwości dotknięcia dźwięku. Zawsze postrzegałem komponowanie muzyki jako rzeźbienie dźwięku. To tak jakbyś miał jakąś nieobrobioną bryłę dźwięku, w której mógłbyś rzeźbić, tak jak można rzeźbić w kamieniu. Właśnie na to pozwala muzyka elektroniczna, w porównaniu z innymi stylami muzyki. Dzięki temu możesz mieć do tego podobne podejście jak rzeźbiarz czy malarz, przez możliwość mieszania kolorów, różnych składników. Przez to podejście do muzyki zawsze uważałem, że wizualizacja, sztuka przedstawiania muzyki, powinna być postrzegana w inny sposób, chodzi o przekazanie tego emocjonalnego stosunku do muzyki, w sposobie pokazywania, wizualizacji dźwięku.

Twój poprzedni projekt „Odyssey To Oxygene” jest chyba spełnieniem twojego najskrytszego marzenia, gdyż jest właśnie doskonałą mieszanką wszystkiego, co jest obecnie dostępne, prawda?

Tak, oczywiście, tamten projekt miał dla mnie bardzo ważne znaczenie. „Odyssey To Oxygene” to nie była po prostu kolejna studyjna płyta. Wszystko zaczęło się, kiedy zaraz po wydaniu płyty „Oxygene 7-13” wielu artystów, DJ-ów na całym świecie, wzięło się za remiksowanie moich utworów. Przysyłali mi bardzo zróżnicowane wersje tych piosenek. Zacząłem ich słuchać i zdałem sobie sprawę, że byłoby wspaniale stworzyć z nimi pewnego rodzaju projekt, który nie byłby kolejną zwykłą składanką, ale chodziło mi o umieszczenie tych remiksów w kontekście podróży, Odysei. To wszystko zostało zremiksowane przez DJ-ów, wszystkie utwory zostały dopracowane i połączone przez znanego francuskiego DJ-a Claude’a Monneta. Pracowałem nad tym przez dłuższą chwilę, muszę to uczciwie przyznać, ale chciałem opracować prawdziwą interaktywność i sprawić, żeby wydawała się prawdziwa dla każdego. Chciałem dać każdemu możliwość zrobienia tego, co zagrałem w Houston, Paryżu, czy nawet w Katowicach, do odtworzenia tego w bardzo podobny, oparty na emocjach sposób w domu.

I oczywiście za cenę normalnej płyty kompaktowej, nie droższej, jak to jest w przypadku CD-Romów. To też było dla mnie bardzo ważne, bo czasami przemysł zapomina, że ludzie mają ograniczone budżety, które mogą przeznaczyć na jeden projekt. Bardzo mi też zależało na odejściu od normalnego postrzegania płyty kompaktowej, która jest tylko kombinacją zer i jedynek, tak i nie, białego i czarnego, mają awers i rewers, co jest dobre dla informacji o zawartości, ale nienajlepsze dla wyobraźni, czy intuicji. W tym przypadku możesz zagrać wszystko przy pomocy zwykłego odtwarzacza CD, ale również możesz użyć tej samej płyty i włożyć ją do każdego PC-ta czy Maca, i tworzyć własne animacje, własne kształty, własne obrazy. Wybierasz dowolny utwór z płyty i nawet jeżeli nie znasz się za bardzo na technologii, czy komputerach, możesz mimo to grać i tworzyć całymi godzinami. To nie jest jakiś ograniczony świat - jedyną granicą jest twoja wyobraźnia.

I to nie jest przeznaczone jedynie dla tych, którzy mają hopla na punkcie komputerów. To coś nawet dla kogoś, kto nigdy wcześniej nie chciał mieć nic wspólnego z komputerem. I może teraz pierwszy raz przed nim zasiądzie, bo na przykład jest twoim fanem.

Właśnie. Jest dokładnie tak jak mówisz. Ja przez cały czas myślałem o tym, że może to oglądać niemal każdy. Nawet ktoś, kto nie zna się na komputerach, może wykorzystywać klawisze swojego PC-ta jako instrument muzyczny. Myślę, że to bardzo nowatorskie podejście, ale przy okazji jest to kolejny sposób dzieleniem się tym wszystkim ze słuchaczami, również tą kreatywnością.

Czy myślisz, że za jakieś 10 lat, ktoś na widowni, z bezprzewodowym keyboardem, będzie starał się to zrobić to samo, na większą skalę. Myślisz, że będzie to możliwe?

Myślę, że każdy może wyrażać swoje artystyczne pomysły, czy uczucia. Ale trzeba starać się kontrolować te uczucia poprzez technikę, nawet jeżeli grasz na flecie, akordeonie, syntezatorze, występujesz na scenie i tak dalej, wszyscy o tym wiemy. To nigdy się nie zmieni, zawsze tak będzie, ale myślę, że technologia może pomóc poprzez ułatwienie i skrócenie procesu od pomysłu do realizacji tego pomysłu. I myślę, że to jest następny krok. Każdy tak naprawdę będzie mógł realizować się artystycznie w dużo prostszy sposób.

Nie uważasz, że obecnie, kiedy remiksy są tak bardzo popularne, dochodzi do tego, że nie mamy żadnej podstawowej wersji? Zazwyczaj zawsze była wersja podstawowa i remixy. Może niedługo dojdziemy do tego, że będziemy 5 podstawowych wersji jednego utworu i każda, którą wybierzesz, będzie tak samo ważna, jak pozostałe.

Nie wiem, to naprawdę zależy od projektu. Myślę, że wersja oryginalna zawsze pozostanie tą oryginalną. Zjawisko remiksowania nagrań to bardzo interesujący fenomen. I nie jest to wcale nowość. Picasso remiksował twórczość afrykańskich artystów, The Beatles wykorzystywali muzykę hinduską, czy Strawińskiego. My, jako istoty ludzkie, poprawiamy biologicznie naturę, środowisko. Myślę, że jest to jak sztafeta, podczas której przekazujesz pałeczkę komuś innemu. To bardzo interesujące, bo nadaje inną perspektywę twojej pracy, ale nie zabija to rozróżnienia tego, co jest oryginałem, a co jest remiksem.

Zdarzyło ci się myśleć, że chciałbyś nagrać jakąś swoją starą płytę raz jeszcze, gdyż teraz, po iluś tam latach, mógłbyś to zrobić lepiej? A może nigdy nie słuchasz tego, co nagrałeś w przeszłości, patrzysz zawsze w przyszłość?

Powiedziałbym, że po nagraniu płyty jakoś ciężko słucha mi się tego, co nagrałem, ponieważ zazwyczaj wcześniej słuchasz tego zbyt często, codziennie miksując, nagrywając materiał. Ale myślę, że nawet jeżeli coś mi się teraz nie podoba, nie dzieje się tak z powodu technologii. Winę za to, że nie jestem z czegoś zadowolony, biorę na siebie. Nie wydaje mi się, że jakakolwiek praca może być oceniana przez poziom technologii w danym czasie. Na tym polega poważna różnica pomiędzy nauką a sztuką. Pamiętam, że podczas pobytu w Chinach zachwyciłem się obrazami, które zobaczyłem. Rozmawiałem z malarzem, który je namalował. Ucieszył się, że podobały mi się te obrazy. Wtedy podeszła do mnie jego żona i powiedziała: „Mój mąż, kiedy malował te obrazy, był przez 17 lat w chińskim obozie dla internowanych”. Razem byli w tym obozie. I podczas tych 17 lat mieli tylko jeden słoiczek z białą farbą i jeden z farbą czarną i mieszali je z ziemią i piaskiem. Malowali obrazy tymi dwoma farbami przez 12 lat, utwardzając to wodą, błotem i tak dalej. Rezultat był niesamowicie fascynujący, a nie dysponowali przecież żadną technologią.

Jest to więc przykład na to, że tak naprawdę to nie technologia się liczy, tylko to, co masz w sercu, w głowie, w jaki sposób wyrażasz uczucia. To rada, jakiej chciałbym udzielić wszystkim młodym twórcom. Nie dajcie się złapać w pułapkę technologii tygodnia, która jest reklamowana w czasopismach. Niezależnie co się dzieje, jeżeli macie jakiś instrument, do którego jesteście przywiązani, musicie mu być wierni i jeszcze go nie wyrzucać, a nie uważać już po tygodniu, czy trzech miesiącach, że jest to już przestarzałe i kierować się ku innej technologii. Jest to całkowicie
błędne przekonanie. W rzeczywistości jest całkowicie na odwrót. Wszystkie interesujące rzeczy jakie powstały, zawdzięczamy ludziom, którzy poświęcili wiele energii i czasu jednemu instrumentowi, tak jest na przykład w muzyce elektronicznej.

Nudzisz się, jeżeli poświęcasz jednej rzeczy zbyt wiele czasu? W ciągu swojej kariery starałeś się nie iść zbyt długo tą samą ścieżką. Wolałeś raczej zrobić coś całkowicie innego od poprzedniego projektu, nawet jeżeli byłaby to tylko jednorazowa przygoda, jak na przykład „Zoolook”.

Muszę szczerze przyznać, że raczej nie pociąga mnie pomysł nagrania np. „Zoolook 7-13”, czy czegoś w tym stylu. To zabawne, ale zawsze wydaje ci się, że idziesz do przodu. Zgadzam się z tym co mówisz, z tymi jednorazowymi wycieczkami w inny styl. Zawsze wierzyłem w takie jednorazowe przygody, takie bardzo specyficzne rzeczy. Ale z drugiej strony, wydaje mi się, że... Fellini, włoski reżyser, powiedział kiedyś, że przez całe swoje życie myślał, iż każdy jego film był całkiem inny. A pod koniec życia zdał sobie sprawę, że tak naprawdę przez całe życie kręcił ten sam film, w nadziei, że kiedyś uda mu się chociaż raz zrobić to dobrze, żeby chociaż jeden się udał. Całkowicie się z nim zgadzam. Artysta jest jak rzemieślnik, który robi stoły, robi je przez całe życie, z nadzieją, że kiedyś uda mu się zrobić stół doskonały. I wtedy będzie mógł dać sobie spokój, a do tego czasu musi ciągle iść do przodu. Naprawdę tak uważam. Nie możesz uciec od tego, kim jesteś, nie jesteś też w pełni odpowiedzialny za to wszystko. Nie masz wyboru. Ja tak naprawdę nie mam wyboru. Nie mógłbym nigdy nagrywać na przykład muzyki Prince’a, bo jestem tym, kim jestem, z moimi korzeniami, w moich dżinsach, z tym, co lubię, z tą całą moją specyficznością, tą artystyczną duszą. Tak to właśnie czuję. Ale powiedziałem też, że jednorazowe wycieczki w inny styl są bardzo interesujące.

Słuchając twoich płyt nie powiedziałbym, że najważniejsze dla ciebie jest brzmienie. A co z rytmem i melodią? Twoja muzyka jest silnie nacechowana rytmicznością. Melodie są również fantastyczne. Czy naprawdę jedynie brzmienie liczy się dla ciebie?

Powiedziałbym, że im dłużej tworzę, tym bardziej zauważam, że te trzy elementy są całkowicie ze sobą powiązane. Kiedyś myślałem, że brzmienie i struktura były dla mnie ważniejsze. I myślę, że się myliłem. Myślę, że równie ważna jest melodyjność, jak również rytm. To również ważne i chciałbym kiedyś nad tym jeszcze popracować. Może nie nad tym, żeby to było jeszcze bardziej rytmiczne. Ale ta praca, którą wykonałem przy poprzednich płytach, tworząc struktury, zastanawiając się jak rozwijać brzmienie i strukturę utworu, chciałbym to teraz wykorzystać przy pracy nad stroną rytmiczną.

Czy bierzesz udział w dyskusji o wyższości płyt winylowych nad kompaktowymi? W twoim przypadku akurat jest chyba na odwrót, ponieważ płyty winylowe zawierały tylko 40 minut muzyki. Teraz płyty zawierają 75 minut, nie są dzielone na strony. Dawniej musiałeś myśleć o tym, że jest strona pierwsza i strona druga, i w ten sposób komponować materiał na płytę, na przykład ostatnia piosenka na pierwszej stronie. To wymaga całkiem innego podejścia. I jeszcze kwestia czasu. 40 minut jest jakby bardziej ludzkie. Za jednym razem słuchasz zaledwie 20 minut muzyki, potem robisz coś innego, następnie zmieniasz stronę płyty, słuchasz drugiej części. 75 minut to zbyt długo, żeby słuchać za jednym zamachem.

Całkowicie się z tobą zgadzam. Myślę, że to bardzo interesujące pytanie, które ma dwa poziomy. Pierwszy z nich to fakt, że technologia pomaga w rozwoju i stymuluje kreację. Rock’n’roll na przykład był z początku etniczną muzyką Ameryki, tak jak rdzenna muzyka Pigmejów czy Hindusów. Stał się muzyką międzynarodową, bo był mocno związany z technologią lat pięćdziesiątych, technologią płyt o prędkości 78 obrotów na minutę, które pozwalały na nagranie na nich jedynie trzech minut muzyki, a to ograniczenie przyczyniło się z kolei do powstania szaf grających, które mogły odtwarzać płyty o 78 obrotach na minutę. Dlatego piosenki Elvisa nie mogły mieć więcej niż trzech minuty. Później radio zaczęło jednak lansować piosenki, które miały ponad trzy minuty i stały się one normą, głównie przez to, stał za tym rozwój sprzętu i technologii.

Płyty winylowe nabierały coraz większego znaczenia i ich rozwój doszedł do pewnego punktu, który - jak to powiedziałeś - był ludzkim formatem. Rzeczywiście 20 minut to bardzo dobry czas na to, by sobie spokojnie usiąść i słuchać muzyki bez przerwania. Obecnie jesteśmy coraz bardziej aktywni i ciężko wyobrazić sobie sytuację, by nie przeszkadzano nam przez 20 minut. Dlatego zgadzam się, że 75 minut jest chyba dobre tylko dla ludzi, którzy nie prowadzą aktywnego trybu życia. I naprawdę uważam, że książki, filmy, sztuki teatralne, opery, płyty mają obecnie idealny czas trwania.

Na przykład film - większość trwa godzinę 45 minut. Jest bardzo mało dłuższych filmów, którym wyszło na dobre to, że trwały dłużej niż 2 godziny. Większość filmów po godzinie i 45 minutach zaczyna się dłużyć, zaczynasz się wiercić na krześle i tak dalej. Tak samo jest w muzyce. Te 75 minut na płycie kompaktowej wzięły się z tego, że obecnie - dzięki nowej technologii - na małej powierzchni możesz dzisiaj pomieścić godzinę i 15 minut dźwięku, a już jutro na przykład 4 godziny, za tydzień 12 godzin, a przecież nie będzie można stworzyć 12 godzin muzyki. Zresztą byłoby to bezcelowe. Tak więc technologia czasami stwarza problemy

Podobnie jest z okładkami. Okładki płyt winylowych były dziełami sztuki, a teraz ciężko jest osiągnąć coś takiego na tak małej powierzchni.

Masz całkowitą rację. Moja płyta „Music For Supermarkets” powstała głównie z tego powodu. Była sprzedawana raczej jako obraz, aby pokazać, że płyta nie jest towarem w rodzaju pasty do zębów czy jogurtu. To dzieło sztuki samo w sobie, przedmiot, zapach, rozmiar okładki, w tym przypadku płyty winylowej, to, że masz więcej miejsca na graficzną ekspresję. To pełna, zamknięta koncepcja, pewna audiowizualna całość. Prawdopodobnie to płyta jest pierwszym nośnikiem multimedialnym, bo zawiera muzykę, ale również i grafikę, która współgra z muzyką, teksty do czytania, nawet czcionka, jaką napisane są słowa, jest ważna - wszystko się liczy. Zawsze starałem się, tak jak wielu innych artystów, uzyskać to samo na płycie kompaktowej, ale jest to trudne.

Z jednej strony fakt, że kompakt jest złoty, ma dobrą stronę, bo przypomina biżuterię, a poza tym jest to jakiś przykład technologii. Jednak z drugiej strony, ze względu na niewielki rozmiar, ciężko jest umieścić jakiś graficzny przekaz na płycie kompaktowej, a w przypadku Mini Discu będzie to jeszcze trudniejsze. W mojej wizji przyszłości gramofony analogowe, płyty winylowe, znajdują się na ważnym miejscu. Płyty winylowe i Internet to część naszej przyszłości.

Dziękuję za rozmowę.